Τζίμης Πανούσης

the dark site of the mood

Κριτικές για το δίσκο Της Πατρίδας μου η Σημαία


Rocking.gr
19/3/2009

Τζίμης Πανούσης - Της Πατρίδας Μου Η Σημαία
Αφιλοκερδώς Α.Ε. / Sony (2009)
Ημερομηνία καταχώρησης: 19/03/2009

Όσοι αναγνώστες είναι μεγαλύτεροι των 25 χρονών θα θυμούνται κατά πάσα πιθανότητα την αναστάτωση και τις ακόλουθες δικαστικές διαμάχες που είχαν ξεκινήσει το Δεκέμβριο του 2000 με την παράσταση του Τζίμη Πανούση υπό τον τίτλο "Της Πατρίδας Μου Η Σημαία". Μία αναστάτωση που, φυσικά, δεν έχασαν την ευκαιρία τα Μ.Μ.Ε. (Μέσα Μαζικής Εξημέρωσης κατά την Πανούσεια γλώσσα) να εκμεταλλευτούν. Αιτία ήταν η «σημαιοστόληση» όλης της Αθήνας με διαφημιστικές αφίσες της παράστασης που είχαν τη μορφή της ελληνικής σημαίας με το σφυροδρέπανο στη θέση του Σταυρού. Ο καλλιτέχνης αρχικά καταδικάσθηκε σε τετράμηνη φυλάκιση, για να αθωωθεί τελικά το 2001 στο Εφετείο. Τι λέει ο ίδιος στην παράστασή του για το θέμα αυτό; Ορίστε:

«Το διαφημιστικό γραφείο του κ. Ντογιάκου (σ.σ. ο εισαγγελέας Πρωτοδικών) μας έκανε αλλιώς τη διαφήμιση από ό,τι την είχαμε κανονίσει, έκρινε διαφορετικά. Μας έβγαλε τις αφίσες που είχαμε βάλει στις κολώνες και τις έβαλε στις τηλεοράσεις - δεν πήγαμε και άσχημα, καλό ήταν, θα χαλάγαμε πιο πολλά».

Έτσι ανατρεπτικός όπως τον έχουμε μάθει (ή καλύτερα μας έχει μάθει να είναι), ο Τζιμάκος όχι μόνο επιβιώνει από τους πολέμιούς του, αλλά καταφέρνει με το χιούμορ του, την ευφράδειά του και τον καυστικό του λόγο να βγαίνει νικητής.

Η παράσταση των 3,5 ωρών παρουσιάζεται ολόκληρη σε δύο dvd, ενώ στη συσκευασία περιλαμβάνεται «δώρο» και μία 16-σέλιδη εφημερίδα. Πέρα από το σαφές υπονοούμενο για τις προσφορές των εφημερίδων που τελικά υπερισχύουν του ίδιου του εντύπου, το ένθετο χρησιμεύει στο να παρουσιάσει τους στίχους των τραγουδιών και τα γνωστά, πλέον, κολάζ φωτογραφιών του Τζίμη. Εκτός από τις νέες πρόζες και τους μονολόγους στο οπτικοακουστικό κομμάτι, περιλαμβάνονται και επτά καινούργια τραγούδια που δεν είχαν ηχογραφηθεί στο παρελθόν (δύο από αυτά, καθώς και ένα απόσπασμα της παράστασης, είχαν συμπεριληφθεί στο "Δείγμα Δωρεάν" που είχε κυκλοφορήσει με το περιοδικό Μετρό το 2002.) Όσοι έχουν δει κάποια παράσταση του Πανούση ή έστω το προηγούμενο dvd του, "Με Λένε Πόπη", ξέρουν πάνω κάτω τι τους περιμένει. Ολιγόλεπτα σκετσάκια με πολύ χιούμορ, αστεία και σοβαρά βιντεάκια, τηλεφωνικές φάρσες, αμφίδρομη επικοινωνία με το κοινό και τραγούδια από όλη την καριέρα του αλλά και ...από την καριέρα άλλων!

Το σημαντικό, αυτό που κάνει τον Πανούση να ξεχωρίζει από πολλούς όμοιους «διασκεδαστές», είναι πως όχι απλώς τα αστεία του έχουν ποιότητα, όχι μόνο έχει ιδιαίτερα ανεπτυγμένη την ικανότητα χειρισμού της γλώσσας, αλλά πάντα τα λεγόμένα του έχουν βαθύτερο επίπεδο ανάγνωσης που μπορεί στη ροή της παράστασης να διαφεύγει του θεατή, αλλά υπό την άνεση της μαγνητοσκόπησης είναι πλέον εμφανές. Αυτά τα νοήματα που κρύβονται πίσω από φαινομενικά απλοϊκά στιχάκια, σουρεαλιστικές παρλάτες, αθυροστομίες ή προκλητικές ενέργειες είναι που διατηρούν επίκαιρα τα τραγούδια του μέχρι και σήμερα, όπως διαπιστώνεται κάθε φορά που ακούγεται ο "Νεοέλληνας", το "Ένα Τραγούδι Για Το Χειμώνα" ή η "Ανακωχή", για να φέρουμε παραδείγματα από το συγκεκριμένο show. Βέβαια καλό θα ήταν τέτοιου είδους dvd να κυκλοφορούν πιο έγκαιρα, αφού αναφορές σε περιστατικά όπως το «Σάμινα» ή οι Ολυμπιακοί Αγώνες θα έδειχναν λιγότερο ξεπερασμένες. Αυτό όμως είναι η λεπτομέρεια και όχι η ουσία.

Για όσους δικαίως αγωνιούν για τις νέες συνθέσεις, με χαρά διαπιστώνεται ότι στέκουν πολύ καλά δίπλα στις παλιότερες «επιτυχίες» του, ενώ πρέπει να τονιστεί και η συνεισφορά του μόνιμου (μέχρι τότε τουλάχιστον) συνεργάτη του, από τις Μουσικές Ταξιαρχίες ακόμα, του εξαιρετικού κιθαρίστα Σπύρου Πάζιου.

Για όσους αρέσκονται στις συγκρίσεις, σε σχέση με το "Με Λένε Πόπη" ομολογουμένως το συγκεκριμένο live χάνει στα σημεία. Από την άλλη, το να αντιπαραθέτεις τα δύο του έργα ή τις μη μαγνητοσκοπημένες παραστάσεις του είναι σα να συγκρίνεις μεταξύ τους τις κωμωδίες του Αριστοφάνη (η παρομοίωση διόλου τυχαία είναι). Τελικό συμπέρασμα: ο Πανούσης είναι για μία ακόμα φορά απολαυστικός και ενοχλητικός, επιθετικός και συνεσταλμένος, είρωνας και αυτοσαρκαστικός. Και για όσους ακόμα αμφιβάλλουν, το ανέκδοτο που διηγείται σχετικά με τη δικαστική διαμάχη του με τον Νταλάρα αξίζει από μόνο του την απόκτηση του dvd. Μοναδική ευχή να έχουμε σύντομα και τη νέα δισκογραφική παρουσία του και περισσότερες παραστάσεις - αν γίνεται, ακόμα και όλες.

Στα έξτρα περιλαμβάνονται τα video clips από τα τραγούδια "Κάγκελα Παντού", "Ο Λάκκος Με Τα Αστεία" και το "Φυσική Ιστορία" ως απόσπασμα από την ίδια παράσταση.

Κώστας Σακκαλής

[Αρχή] [Δίσκος] [Κριτικές] [Προηγούμενη Κριτική]