Τζίμης Πανούσης

the dark site of the mood

ETSI DE

Οι ETSI DE μιλούν στο tzimakospanousis.gr για τον Αγιο Τζιμήτριο...

Ο Τζίμης Πανούσης ήταν ανέκαθεν για εμάς ένας ήρωας.

Ήταν το κρυφό και συνωμοτικό άκουσμα των πρώτων δίσκων των Μουσικών Ταξιαρχιών στη "γαλαρία" των σχολικών πούλμαν και η ξινίλα των πουριτανικών φατσών στους "βλάσφημους" για τα καθώς πρέπει αυτιά τους στίχους.

Είναι η ενσάρκωση του όρου "one man show" που απολαμβάναμε στο Κύτταρο, στο Μετρό, στο Κεντρί, στο Γυάλινο, στο Μύλο και όπου αλλού τον ακολουθούσαμε και κρεμόμασταν από τα χείλη του μην τυχόν και χάσουμε καμιά ατάκα...

Είναι η ακρόαση του Δούρειου Ήχου με την προσήλωση που οι πατεράδες μας άκουγαν Ντόιτσε Βέλλε παλαιότερα. Ιδιαίτερη αδυναμία "Οι Δύσεις" και φυσικά οι τηλεφωνικές φάρσες.

Είναι η έλλειψη παντός είδους κομφορμισμού και ορίου στη σάτιρα προς όλους ανεξαιρέτως.

Είναι τα τραγούδια του, τα οποία είναι για πολλαπλές ακροάσεις και ερμηνείες.

Είναι τα βιβλία του, οι συνεντεύξεις του, η ποικιλότροπη αποτύπωση του ευφυέστατου πνεύματός του, πραγματικό σχολείο για μας. 

Είναι η υποσυνείδητη και αναπόφευκτη επιρροή που έχει στον τρόπο που φερόμαστε και αντιδρούμε όταν βρισκόμαστε επί σκηνής σε άμεση επικοινωνία με τον κόσμο.

Δεν τον έχουμε γνωρίσει ποτέ προσωπικά, αν και μας έχει χαιρετήσει άπειρες φορές ως ευγενής οικοδεσπότης στο Μετρό, στο Κεντρί κ.ο.κ. Ίσως είναι καλύτερα, γιατί θα είχαμε να του πούμε τόσα και δεν θα λέγαμε τελικά τίποτα, υπογραμμίζοντας τη γραφικότητά μας.

Και τώρα πολλά είπαμε ήδη.

Τον ευχαριστούμε πολύ για όσα μας έχει προσφέρει, που ποτέ όμως δεν είναι αρκετά.

Ιούλιος 2006.