Τζίμης Πανούσης

the dark site of the mood


Που το πάνε;

Διθύραμβοι του μουσικού Τύπου για το νέο δίσκο των Μουσικών Ταξιαρχιών που κριτικάρει έξω από τα δόντια πρόσωπα, δίσκους και καταστάσεις. Η πραγματικότητα είναι βέβαια πολύ διαφορετική. Οι Μουσικές Ταξιαρχίες τη βρίσκουν με τον ωμό αντικομμουνισμό, γι αυτό και το Marketing (η αγορά) τους καλοδέχεται. Ένα ολόκληρο χειμώνα ζούσαν ακυρώνοντας στιχάκια βρίζοντας χυδαία τους κνίτες, τους αγώνες της νεολαίας (μερικά από αυτά η εταιρία πάει να τα κάνει σουξέ). Είναι αυτοί που σε παλιότερη συνέντευξη τους στην Ελευθεροτυπία θεωρούσαν ύποπτη προσπάθεια των αριστερών φασιστών τον αγώνα του μαζικού κινήματος ενάντια στα ναρκωτικά. Είναι αυτοί που θεωρούν τη δουλειά σκληρό ναρκωτικό. Κατά τα άλλα, τα τραγούδια τους είναι αυτό που ζητά το ελληνικό ακροατήριο. Το σάπιο με το ζόρι να μας το πλασάρουν σαν προοδευτικό...

Ριζοσπάστης, 20 Αυγούστου 1982, σελ. 2