Τζίμης Πανούσης

the dark site of the mood

Ευαισθησίες...

"Εργατοϋπάλληλοι αγουροξυπνημένοι/ με αρχαία ελληνοπρεπή κατατομή/ αιθαλομίχλη και jax donuts ποτισμένοι/ προσμένουν το μασκοφόρο εκδικητή/ Μικροαστοί και προλετάριοι σε κοιτάνε/ σε στυλ άντε κουρέψου νεαρέ/ τα πιθηκάκια τους και οι δυο σου αμολάνε/ Μάνατζερ πάρε με και κάνε με ό,τι θες/ Μουσικές Ταξιαρχίες και άλλες αηδίες εν είδει χάπενινγκ/ μουσικές και συνεντεύξεις και όσο αντέξεις"...

Πάνε 18 χρόνια απ’ όταν ο Τζίμης Πανούσης, κλείνοντας με αυτό το τραγούδι τον πρώτο του δίσκο (με τις "Μουσικές Ταξιαρχίες"), του έβαζε... ημερομηνία λήξης: Πρωτομαγιά του '82...

Έκτοτε δεν παρακολουθούσε ιδιαίτερα τη δουλειά του, μόνο καμιά συνέντευξή πού και πού. Τώρα όμως, κάτι οι εισαγγελείς και η καταδίκη, κάτι η συζήτηση (στα "παράθυρα") περί συμβόλων, έθνους, ορίων, τέχνης και ελευθερίας, ανέτρεξε στο παρελθόν. Και χαμογέλασε πικρά -όχι τόσο που ξανάκουσε στίχους του Τζιμάκου για "εκδότες (που) καθορίζουνε τα όρια", ειρωνείες για Κνίτες, Εκκετζίδες, Πασόκους και Νεοδημοκράτες, πολιτικούς απαξιωμένους, ούτε επειδή θυμήθηκε τι τραγουδούσανε (πιο αιχμηρά) κάποιοι σαν τον Άσιμο, τον Πουλικάκο ή το Zappa και τους Clash (για να θυμηθεί, έτσι επιλεκτικά, κάποιους). Δεν κάγχασε τόσο με αυτά, όσο στη σκέψη ότι τόσοι σοβαροί αναλυτές, διαγραμμένοι κομμουνιστές, αναχωρούντες πολιτευτές, πικραμένοι βουλευτές, δεξιοί και πασόκοι, τόσοι που χλευάσανε την βλάσφημη ευαισθησία των (εκάστοτε) εικοσάρηδων και των ποιητών, τώρα χρησιμοποιούσαν έως και ανάλογη ορολογία για να περιγράψουν το πρόβλημα της πολιτικής και της κοινωνίας...

"Μάνατζερ πάρε με και κάνε με ό,τι θες"... Ή μήπως, κάποιοι συν πλην σαράντα, τώρα που έρχονται στα πράματα θυμούνται ό,τι ίσως στα είκοσι αρνηθήκανε; Ή, απλώς, η πραγματικότητα αποδεικνύεται αδήριτη;  Ίσως να 'χει μεγαλύτερη σημασία από την απάντηση, αντί χλευασμού από θέσεις (εκάστοτε) "πολιτικής ορθότητας", να ανοίγουν αυτιά και μυαλά στην βλάσφημη ευαισθησία των δημιουργών. Μπορεί να μην αρκεί, μερικές φορές να μην είναι και σωστή για πολιτικές λύσεις (ό,τι και αν σημαίνει αυτό) αλλά, μήπως η έγκαιρη διαπίστωση και, επομένως, η πιθανότητα αντιμετώπισης προϋποθέτει αυτή την ευαισθησία;

Λ. ΤΣΟΥΚΝΙΔΑΣ

ΑΥΓΗ, 24/10/2000

Copyright © "Η ΑΥΓΗ". ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ η αναδημοσίευση, η αναπαραγωγή, ολική, μερική ή περιλιπτική, ή κατά παράφραση ή διασκευή απόδοση του περιεχομένου της εφημερίδας με οποιονδήποτε τρόπο, μηχανικό, ηλεκτρονικό, φωτοπυπικό, ηχογράφησης ή άλλο, χωρίς προηγούμενη γραπτή άδεια του εκδότη. Νόμος 2121/1993 και κανόνες του Διεθνούς Δικαίου που ισχύουν στην Ελλάδα.