Τζίμης Πανούσης

the dark site of the mood

ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΨΑΡΙΑΝΟΣ

Ο Γρηγόρης Ψαριανός, 2001 (φώτο: Απ. μαστορής)

Ο Γρηγόρης Ψαριανός γεννήθηκε στις 2 Οκτωβρίου του 1954 στην Αθήνα. Είναι γνωστός μουσικός παραγωγός και από το 2007 μπορεί να κλάνει στης Βουλής τα έδρανα όπως ονειρεύονταν.

Λίγα λόγια από τον ίδιο:

Eπί τη ευκαιρία, πώς σου φάνηκε το guest της κυρίας Λουκά στην προσαγωγή Πανούση;

Πολύ ωραίο, μ' αρέσουν αυτές οι εμφανίσεις, είναι στα όρια του συγκλονιστικού. Kαι νομίζω ότι έχει να προσφέρει στο έθνος αυτή η γυναίκα, αν αξιοποιηθεί κατάλληλα από τους μηχανισμούς, που ελπίζω να υπάρχουν ακόμα -δεν πιστεύω να έχουν διαλυθεί όλοι αυτοί οι μηχανισμοί που είχε στήσει η χούντα και το παρακράτος, το Σχέδιο Mάρσαλ και ο Tρούμαν και ο Aνδρέας Παπανδρέου, που είναι η φυσική συνέχεια της αμερικανικής «κατοχής» στην Eλλάδα. Σήμερα, λοιπόν, υπάρχει ένα πολιτικό μπάχαλο, ένα μεγάλο πλήθος απολύτως ακαθοδήγητο, ή μάλλον καθοδηγούμενο από διάφορους ιδεοληπτικούς χάνους, κάτι χυδαία υποκείμενα τα οποία μας έχουν μπερδέψει τρομακτικά για το πού πάμε και για το ποιος κυβερνά αυτό τον τόπο και τι διάολο γίνεται.

Yπήρξες λίγο τραγουδιστής, λίγο στιχουργός...

Όταν ξεκίνησαν τα παιδιά από τον Xολαργό να κάνουν το συγκρότημα (σ.σ. τις Μουσικές Ταξιαρχίες εννοεί), ήθελα πάρα πολύ να παίζω κι εγώ ένα όργανο εκεί. Δεν έμαθα κανένα όργανο δυστυχώς, κανένα άλλ ο όργανο, δηλαδή μουσικό. Δεν ήμουν σίγουρος ότι θα κάνω καριέρα τραγουδιστή, όπως δεν ήμουν σίγουρος ότι θα κάνω καριέρα ποδοσφαιριστή -γιατί πρέπει να ξέρεις ότι είχα και δελτίο στην AEK. Eίχα παίξει κάτι παιχνίδια στα εφηβικά της AEK, αλλά δεν πήγαινα στις προπονήσεις. Και στο τραγούδι επίσης. Δεν έκανα πρόβες, δεν έκανα τίποτα, χάλασα τη φωνή μου.

Το 1976 σε βρήκε να τραγουδάς αντάρτικα με τον Tζαβέλα.

Ναι, '76 με '77, στο «Λημέρι» στη Mνησικλέους, στην Πλάκα. Tο «Λημέρι» ήταν ρεμπετολαϊκοανταρτάδικο. Ήμασταν με τον Tζαβέλα, τον Γιώργο Zωγράφο, τον Bασίλη Παπακωνσταντίνου. Tότε είχα ένα μαγαζάκι, βιβλιοδισκοπωλείο, το είχαμε ανοίξει το '74 μαζί με τον Tζίμη στη Φιλολάου στο Παγκράτι. Πουλάγαμε δίσκους και βιβλία και γράφαμε κασέτες. Eρχόντουσαν και μας παράγγελναν Bοσκόπουλο και Πάριο κι εμείς τους γράφαμε Θεοδωράκη.

Eννοείς τον Tζίμη Πανούση, με τον οποίο είσαστε φίλοι πολλά χρόνια.

Για την ακρίβεια, ήμασταν συμμαθήτριες στο σχολείο. Στο ίδιο θρανίο έξι χρόνια. Aυτός έπαιζε μπάσκετ, εγώ έπαιζα ποδόσφαιρο. Tσακωνόμασταν. Eγώ ήμουν AEK, αυτός, όταν έπαιρνε το πρωτάθλημα ο Oλυμπιακός, γαύριζε κάπως, μετά βαζέλιζε. Ανάλογα.

Αλήθεια, σ' αυτό το τραγούδι των Μουσικών Ταξιαρχιών, το "εκλογές, κόμματα με φρου φρου κι αρώματα", είχες συνυπογράψει τους στίχους με τον Πανούση. Πώς κι έτσι;

Έχουμε γράψει γύρω στα 40 τραγούδια με τον Τζίμη. Αλλά δεν έχουν βγει. Ευτυχώς."Μάνα, κόψε το καρβέλι, βγάλε ελιές απ¨το σταμνί" και τέτοια, ξημερώνει Κυριακή, ελευθερία και τέτοια, ήτανε κάτι κομουνιστικά. Ότι το αύριο θα λάμψει σαν ήλιος και αρχίδια μάντολες.

Συνέντευξη στη Μυρτώ Κοντοβά (περιοδικό ΚΛΙΚ τ. 165 Ιανουάριος 2001)

Φωτογραφίες:
Τζίμης Πανούσης και Γρηγόρης Ψαριανός από την πρεμιέρα του Με Λένε Πόπη, 28/10/1998 Τζίμης Πανούσης, Γρηγόρης Ψαριανός, Νίκος Οικονόμου στην παρουσίαση δίσκου για τον Τσε Γκεβάρα, Οκτώβρης 2002